Blog > Komentarze do wpisu
"Przypadkowa" - Ali Smith

~Nominacja do Bookera 2005 (shortlist)~

~Nominacja do Orange Prize 2006 (shortlist)~

And then that Marianne Faithfull song about the woman so past it at thirty-seven that she’d never drive through Paris in a sports car with the wind in her hair… Because she’d never get to California now, would she, that forty-year-old woman, being so old? She’d never get to frolic in the sea now with Jimmy Dean and all those film stars she’d dreamed about.*

Piosenka Marianne Faithfull o trzydziestosiedmioletniej kobiecie, która już nigdy nie przejedzie przez Paryż w sportowym aucie z włosami rozwiewanymi przez wiatr… Bo przecież teraz, ta czterdziestoletnia kobieta, będąc tak starą, już nigdy nie pojedzie do Kalifornii. Nie zdobędzie się na igraszki w morzu z Jimmym Deanem i wszystkimi gwiazdami filmowymi, o których marzyła.

—–

Czytałam tę książkę powoli. Smakowałam słowa, oszczędnie dawkowałam sobie opisy letnich wakacji na angielskiej wsi. Stopniowo się przekonywałam do tej powieści. Aż przeczytałam powyższy fragment i wiedziałam już, że dla mnie będzie to najważniejszy wątek powieści. Niespełnione, a może i nie końca wyartykułowane marzenia, stracone szanse. Przystanie na wygodne, spokojne życie. Zagubienie gdzieś prawdziwego ‘ja’. I ten żal, ogromny żal po latach. Niemal sama go czułam czytając myśli Eve Smart, matki dwojga dzieci, odnoszącej dość spore sukcesy na rynku wydawniczym pisarki, zdradzanej żony, w której życie niespodziewanie wtargnęła nieznajoma o imieniu Amber, wywracając wszystko do góry nogami.

Ciąg dalszy tutaj

* Ali Smith: The Accidental. London: Penguin, 2006. S. 191.
niedziela, 01 sierpnia 2010, lilithin

Polecane wpisy

Komentarze
ipolisa
2012/08/31 10:14:14
Przyznam, że mam w planach przeczytać tę książkę, choć autorzy obsypywani nagrodami piszą utwory trudne do czytania, egzystencjalne pitu pitu, które wykańcza po przeczytaniu 30 stron.